........
. . . Εκτύπωση





Το ιονισμένο ασβέστιο και ο ρόλος του στην υγεία μας

Ο οργανισμός μας είναι ένα τέλειο αυτορυθμιζόμενο σύστημα που αποτελείται κατά 70 % από νερό. Το πλάσμα του αίματος είναι κατά 90% νερό. Το νερό, ως γνωστόν, αποτελείται από ιόντα υδρογόνου (2 μόρια) και οξυγόνου (1 μόριο). Τα μόρια υδρογόνου είναι διπλάσια από του οξυγόνου κι αυτός ο συσχετισμός διατηρείται ξεκάθαρα στον οργανισμό μας.
Αν αυτός ο συσχετισμός δεν άλλαζε ποτέ, τότε δεν θα αρρωσταίναμε ποτέ. Είναι το θεμέλιο των ρυθμιστικών διεργασιών του οργανισμού μας. Κι αυτή τη σταθερή αναλογία την κρατάει το ήπαρ. Αυτό μετατρέπει το ασβέστιο των τροφών σε ιονισμένο ασβέστιο και αποθηκεύει το 99% σε οστά, δόντια, τρίχες και νύχια, ενώ το 1% του ασβεστίου αντιστοιχεί στο αίμα.
Εσωτερική αυτορύθμιση ονομάζεται η εσωτερική ισορροπία και το ελαφρύ αλκαλικό περιβάλλον του αίματος. To pH του αίματος είναι 7,35 και του σάλιου 7,5. Το pΗ του σάλιου διαπιστώνεται βάζοντας χάρτη ηλιοτροπίου στη γλώσσα (ανάλογα με την οξύτητα του σάλιου ο χάρτης αλλάζει χρώμα). Εάν το pH του ανθρώπου δεν είναι στο φυσιολογικό 7,35 αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει το 1% του ασβεστίου στο αίμα και τότε αρχίζουν οι διάφορες παθήσεις.
Ας δούμε το κύτταρο μας. Ο πυρήνας εμπεριέχει τις πληροφορίες του DNA. Στην επιφάνεια του κυττάρου υπάρχουν κανάλια ασβεστίου, μέσω των οποίων τρέφεται το κύτταρο. Τα θρεπτικά στοιχεία περνούν στο κύτταρο μόνο μέσα από αμινοξέα ασβεστίου.
Τώρα, γιατί υπάρχουν τόσοι υπέρβαροι; Η απάντηση είναι, επειδή δεν τρέφονται καλά. Μα με τόση αφθονία τροφής, πώς δεν τρέφονται καλά; Απλά δεν τρέφονται καλά τα κύτταρα μας. Τρώμε τόσα πολλά, όμως η τροφή δεν φτάνει στα κύτταρα. Ας δούμε τι συμβαίνει στον οργανισμό μας.
Εάν το ασβέστιο στο αίμα πέσει κάτω του 1%, τότε κλείνουν οι μεμβράνες του κυττάρου. Το κύτταρο κλείνει και κρατάει όσα έχει, για να μην πεθάνει. Τότε όσα τρώμε μετατρέπονται σε λίπος. Κι έτσι παχαίνουμε. Δηλαδή το κύτταρο προστατεύεται με τον τρόπο αυτό. Εάν το ποσοστό του ασβεστίου στο αίμα είναι κάτω του 1%, αυτό σημαίνει μειωμένη λειτουργία του ήπατος.
Με μειωμένη λειτουργία του συκωτιού και το ποσοστό του ασβεστίου στο αίμα μειώνεται. Τότε αρχίζουν οι διεργασίες αυτορύθμισης. Δηλαδή ο θυρεοειδής και παραθυρεοειδής αδένας και τα νεφρά παράγουν ορισμένα ένζυμα που παίρνουν ασβέστιο από τα οστά, τα δόντια, τις τρίχες και τα νύχια. Κι αυτό το μέρος του ασβεστίου μεταφέρεται στο αίμα, για να διατηρείται η ισορροπία του 1%.
Οι λειτουργίες του θυρεοειδούς, του παραθυρεοειδούς αδένα και των νεφρών, μπορεί να μειώνονται, λόγω του τρόπου ζωής μας, της διατροφής ή των ακαθάρτων εντέρων. Δηλαδή αιτία του προβλήματος μπορεί να είναι η κακή λειτουργία κάποιων εσωτερικών μας οργάνων.
Τα νεφρά μας είναι φτιαγμένα να λειτουργούν για εκατοντάδες χρόνια. Καταφέρνουμε όμως να τα καταστρέφουμε στα 30 μας και σήμερα δύσκολα βρίσκεις άνθρωπο με υγιή νεφρά, πάνω από 50 ετών. Πολλοί νεαροί, γυναίκες και άνδρες, έχουν νεφρά σε απελπιστική κατάσταση.
Λαμβάνοντας ιονισμένο ασβέστιο, αμέσως αυξάνει η λειτουργία των νεφρών, των αδένων και του ήπατος. Επειδή το ιονισμένο ασβέστιο είναι ταυτόσημο με τους ιστούς του λεπτού εντέρου, το ποσοστό αφομοίωσης του είναι 95 - 98 %. Αποκαθίσταται το pΗ του σάλιου (7.5) και το pΗ του αίματος (7.35) και το 1% του ασβεστίου στο αίμα. Έτσι οι λειτουργίες των οργάνων μας αρχίζουν να γίνονται φυσιολογικές.
Εάν υπάρχει πρόβλημα υγείας σημαίνει ότι οι λειτουργίες κάποιων οργάνων μας είναι μειωμένες. Για να τις τονώσουμε λοιπόν, πρωταρχικά χρειάζεται ασβέστιο. Πόσο; Τόσο ώστε ν' αποκατασταθεί το αναγκαίο 1% του ασβεστίου του αίματος. Με το χάρτη ηλιοτροπίου στη γλώσσα διαπιστώνεται το σωστό pΗ του σάλιου (7,5). Μόνο όταν ο οργανισμός έχει επάρκεια ασβεστίου, αρχίζει η αυτορύθμιση.
Το συμπέρασμα είναι ότι για να έχει ο οργανισμός τη δυνατότητα αυτορύθμισης, του παρέχουμε το ιονισμένο ασβέστιο που χρειάζεται. Εάν το pΗ του σάλιου είναι μικρότερο του 7,5 τότε το περιβάλλον είναι όξινο, δηλαδή κακό για τον οργανισμό μας. Όξινο περιβάλλον δημιουργείται λόγω των ελεύθερων ριζών στο σώμα μας. Κι αυτό συνεπάγεται ένα πλήθος παθήσεων. Εάν κάποιος έχει μια πάθηση του ήπατος, αυτό σημαίνει με απόλυτη ακρίβεια ότι το pΗ του αίματός του είναι προς την όξινη πλευρά. Αυτό είναι βέβαιο.
Το pΗ εξαρτάται από την συγκέντρωση του υδρογόνου και του οξυγόνου. Εάν το υδρογόνο είναι λίγο στο αίμα, τότε είναι λίγο και το οξυγόνο, για τη δημιουργία μορίων νερού. Τότε έχουμε στον οργανισμό αναερόβιες συνθήκες, οπότε αναπτύσσονται λιθικά κύτταρα, άχρηστα για το σώμα μας. Ο οργανισμός τα αποθηκεύει αυτά όπου μπορεί. Αυτή η κατάσταση παράγει τοξίνες που μας φθείρουν από μέσα. Δηλαδή οι αναερόβιες συνθήκες είναι πολύ βλαβερές για τον άνθρωπο.

Ο Γερμανός επιστήμονας Οττο Βάρμπερν απέδειξε το 1932 (και πήρε το Νόμπελ χημείας) ότι από τις αναερόβιες αυτές συνθήκες δημιουργούνται τα λιθικά κύτταρα. Δηλαδή, αν αυτές οι συνθήκες παύσουν να υπάρχουν με το ασβέστιο που λαμβάνουμε, δεν υφίσταται πλέον αυτό τo περιβάλλον στον οργανισμό.
Οταν αναπτύσσεται στο σώμα αναερόβιο περιβάλλον, τότε ο οργανισμός χρειάζεται ασβέστιο για ν' ανατρέψει την κατάσταση. Το ασβέστιο της διατροφής μας αφομοιώνεται σε πολύ χαμηλά ποσοστά. Το ίδιο ισχύει και για διάφορα συμπληρώματα ασβεστίου. Άλλη πηγή είναι το ενεργό ιονισμένο ασβέστιο. Μόλις αυτό μπει στον οργανισμό, τα κύτταρα ανοίγουν τα κανάλια ασβεστίου τους, ενώ τα νεφρά, ο θυρεοειδής και ο παραθυρεοειδής, ξεκουράζονται, καθώς ο οργανισμός λειτουργεί σε κανονικό ρυθμό, χωρίς υπερφόρτωση.
Είναι λοιπόν σαφές ότι η θεραπεία του θυρεοειδή και του παραθυρεοειδή αδένα συνδέεται άμεσα με το ασβέστιο. Το ιονισμένο ασβέστιο ποτέ δεν είναι πολύ, δηλαδή παραπάνω απ' όσο ωφελεί. Το περισσευούμενο αποθηκεύεται σε μορφή αφομοιώσιμη, για μελλοντικές ανάγκες.
Ανοίγοντας τα κανάλια ασβεστίου στα κύτταρα, ανοίγουν και οι μεμβράνες των κυττάρων. Έτσι εξαλείφονται όλες οι αναερόβιες συνθήκες στον οργανισμό. Με την αυτορύθμιση αυτή τίθενται σε λειτουργία όλα τα συστήματα επανόρθωσης. Γι αυτό το ιονισμένο ασβέστιο λειτουργεί τόσο καλά στον οργανισμό μας.
Η βασική ιδιαιτερότητα μεταβολισμού του ασβεστίου είναι το ότι αυτό αποβάλλεται σταθερά από το σώμα μας, ανεξάρτητα από το πόσο προσλαμβάνουμε. Δηλαδή, ανεξάρτητα αν εμείς παίρνουμε ασβέστιο ή πόσο, ορισμένη ποσότητα φεύγει με τα ούρα, τις κενώσεις, με όλες τις εκκρίσεις. Γι αυτό πρέπει να έχουμε πάντα επάρκεια ασβεστίου.
Τι είναι υπερασβεσταιμία; Συνήθως είναι μια ένδειξη του ενισχυμένου μεταβολισμού ασβεστίου, που είναι προπομπός της έλλειψης ασβεστίου στον οργανισμό. Εάν π.χ. η εξέταση αίματος δείξει 6% ασβέστιο, αυτό σημαίνει ότι στον οργανισμό υπάρχει καταστροφική έλλειψη ασβεστίου (δηλαδή αποβάλλεται με ραγδαίο ρυθμό). Αυτό αφαιρείται κυρίως από τα οστά και μεταφέρεται με τη ροή του αίματος όπου υπάρχει ανάγκη.
Οταν καλυφθεί η ανάγκη αυτή, τότε δίνεται εντολή για "παύση". Το ασβέστιο όμως που βρίσκεται τότε στο αιμοφόρο σύστημα, δεν μπορεί να επιστρέψει εκεί απ' όπου αποκολλήθηκε, οπότε αποθηκεύεται σε μορφή πετρών στα όργανα μας. Έτσι δημιουργούνται οι πέτρες στα νεφρά, ή στη χοληδόχο κύστη. Αυτό μαρτυράει την έλλειψη ασβεστίου, κάτι που είναι πολύ σοβαρό. Με τον καιρό αυξάνεται ο αριθμός και το μέγεθος των πετρών. Αυξημένο ασβέστιο στο αίμα σημαίνει ότι υπολειτουργεί το ήπαρ.
Οταν γεμίσει πέτρες η χοληδόχος κύστη την αφαιρούν, οπότε παρατηρείται στο ήπαρ λιπώδης εκφύλιση και τα νεφρά αρχίζουν να υπολειτουργούν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή δεν υπάρχει ιονισμένο ασβέστιο, για να τραφούν τα κύτταρα. Γι' αυτό, όταν υπάρχει λιπώδης εκφύλιση του ήπατος, συνιστάται ασβέστιο για μείωση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα.
Όποτε διαταράσσεται η ισορροπία του οργανισμού μας, είναι απαραίτητο το ασβέστιο. Αυτό εξισώνει την κατάσταση. Οταν ξεπεράσουμε αυτή την κατάσταση, τότε αρχίζει να λειτουργεί κανονικά το εντερικό σύστημα. Εάν τα έντερα είναι καθαρά και λειτουργούν κανονικά, προλαμβάνονται πολλές σοβαρές παθήσεις.
Ο άνθρωπος πρέπει να απεκκρίνει από τον οργανισμό ακριβώς όσα υγρά πίνει. Έτσι ανανεώνεται το νερό στο σώμα μας. Εάν πίνουμε λίγο ενώ εκκρίνουμε πολύ, τότε αφυδατώνεται ο οργανισμός. Εάν πίνουμε πολύ, ενώ εκκρίνουμε λίγο, τότε το νερό συσσωρεύεται στους ενδοκυτταρικούς χώρους και οδηγεί σε οιδήματα.
Οταν δημιουργούνται στο σώμα στερεά υπολείμματα, τα οποία δεν μπορούν να περάσουν από την ψιλή σήτα των νεφρών, αυτά συσσωρεύονται στα νεφρά. Εάν η νεφρική σήτα φρακάρει από υπολείμματα, τότε μπορεί ν' αυξηθεί η αρτηριακή πίεση και να εμφανιστούν φαινόμενα στασιμότητας.
Τα ιόντα του ασβεστίου επίσης μεταφέρουν τη διέγερση στις μυϊκές ίνες προκαλώντας τη σύσπαση αυτών. Οπότε το ασβέστιο ενισχύει τη δύναμη των καρδιακών συσπάσεων, αυξάνει τις λειτουργίες των κυττάρων, ενεργοποιεί το σύστημα προστατευτικών λευκωμάτων αίματος και συμμετέχει στην πήξη του αίματος.
Η έλλειψη του ασβεστίου στον οργανισμό των παιδιών προκαλεί πλεόνασμα μολύβδου στα οστά. Αυτός εγκαθίσταται στο κεντρικό νευρικό σύστημα, με συνέπεια την καθυστέρηση ανάπτυξης της ψυχικής σφαίρας. Επίσης συμβάλλει στις παθήσεις του νευρικού συστήματος και οδηγεί στην έλλειψη ανοσίας. Το παιδί που έχει έλλειψη ασβεστίου, έχει συχνά κρυολογήματα. Πολλές παιδικές παθήσεις οφείλονται στην έλλειψη ασβεστίου. Το θετικό είναι ότι μόλις πάρει το παιδί ακόμα και μια μικρή ποσότητα ασβεστίου, τότε όλα ρυθμίζονται.
Ας δούμε τον όρο ασβέστιο στη μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. "ΑΣΒΕΣΤΙΟ: ένα από τα βιογόνα στοιχεία, που είναι απαραίτητα για την κανονική διεξαγωγή των ζωτικών διεργασιών".
Παρευρίσκεται σε όλους τους ιστούς και υγρά του σώματος. Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για την δημιουργία σειράς κυτταρικών δομών και για την ενεργοποίηση των ενζύμων. Αυτή είναι η θαυμαστή φυσιολογία του ανθρώπου!